"Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ' την δούλεψή της."

Thursday, 4 November 2010

Τυφλες ελπιδες.




Μιλαω για ολους οσους ερωτευτηκαν και συνετριβησαν.

Γι'αυτους που ενιωσαν μεσα στην καρδια τους να καει ο ερωτας και καποιος να τη σβηνει χωρις οικτο.

Που ακουσαν την καρδια τους να χτυπαει τοσο γοργα που νομιζαν δε θ' αντεξει.. θα σπασει.

Για οσους στα ματια εκεινου ή εκεινης ειδαν τον εαυτο τους αλλιωτικο, καλυτερο.

Μιλαω για οποιους συμβιβαστηκαν με ενα αδιαφορο βλεμμα, που ομως γι' αυτους σημαινε τα παντα.

Γι' αυτους που τοσο καρτερουν ενα τυχαιο αγγιγμα.

Που εμειναν πιο πισω να βλεπουν να μοιραζεται με αλλον το φιλι.

Για κεινους που γνωριζουν πώς χλωμιαζει το προσωπο σαν δει εκεινον μεσα σε μια αλλη αγκαλια, χωμενο να περνα.

Μιλαω για οσους με τυφλες ελπιδες φιμωνουν τη λογικη.

Μιλαω για μενα.



Είσαι εκείνη που έψαχνα
που χρόνια λαχταρούσα
στην αγκαλιά σου θα 'θελα
για πάντοτε να ζούσα

Με πλημμύρισαν τυφλές ελπίδες
από κείνη τη στιγμή που μ' είδες
πως θα είμαστε μαζί
Παραδόθηκα στο κοίταγμά σου
πίστεψα στα λόγια τα δικά σου
έπεσα μες στη φωτιά

Πόσο επιπόλαια φέρθηκα μπροστά σου
βιάστηκα να ξεδιπλώσω
όλα τα φύλλα της καρδιάς

Με πλημμύρισαν τυφλές ελπίδες
από κείνη τη στιγμή που μ' είδες
πως θα είμαστε μαζί
Παραδόθηκα στο κοίταγμά σου
πίστεψα στα λόγια τα δικά σου
έπεσα μες στη φωτιά

11 comments:

  1. apisteutoooo sugxarhthria ! tetoio talento den prepei na meinei anekmetalleuto! :DDDD

    ReplyDelete
  2. Σ' ευχαριστω για τα καλα σου λογια! :)

    ReplyDelete
  3. Καποια στιγμή - μόνη στιγμη - γίνεται το Μοναδικό Κλικ που ξεχωρίσει αρδην από την πληθωρα ελξεων που μπορει να βιωσει το Ατομο στην πορεια της Ζωής του...

    Ειναι εκεινο το Κλικ που μουρμουριζει:
    "Εμενα περιμενες..."

    Δεν ξερεις πως...
    δεν ξερεις γιατι....

    ΜΟΝΟ ξερεις το ΕΤΣΙ επρεπε να γινει....

    και οσο κι αν ρέει ο Χρόνος στο πεδίο της Δρασης,
    η Μεγαλειώδης Αυτη Συγκρουση ήταν αναπόφευκτο να συμβει...

    Την νιωθεις σαν καθρεφτη που ξεκλειδώθηκε και εκει προβαλεσαι Γυμνος από υποκρισίες....
    αυτουσιος...
    ολοκληρος και όχι τεμαχισμενος...
    σε Υψιστο σημείο Αποκορύφωσης...
    γιατι ξερεις....
    στην καμπύλη της διαδραστικής κυματομορφής μας ΔΕΝ είναι ολα τα Μέγιστα Υψιστες Επαφες....

    Μονο μία νομιζω αγγιζει Θεό....

    Τυφλες Ελπίδες???

    ειναι γιατι ο Ερωτας μάτια μου είναι Τυφλός....

    P.S. Νιωθω μιλας και για Μενα..

    φιλι....... τυφλό.. με ματια κλειστα...

    ReplyDelete
  4. Πραγματικα πολυ ομορφο το κειμενο σου k.a.k.i.a!
    Σ' ευχαριστω Rebel soul!

    ReplyDelete
  5. Μήπως εθελοτυφλούμε αντί να ήμαστε τυφλοί?χμμμ...Μήπως???

    ReplyDelete
  6. Πολυ σωστο Φοινικα.. Τις περισσοτερες φορες αυτο γινεται!

    ReplyDelete
  7. Παρ΄όλη την αδιαφορία που όλοι έχουμε την τύχη -γνώμη μου- να γνωρίσουμε στον έρωτα, πρέπει να παραδεχτούμε πως ο έρωτας είναι η κινητήρια δύναμη της ψυχής του ανθρώπου. Υποκατάστα υπάρχουν πολλά, αλλά αναμφίβολα μόνο ο έρωτας μπορεί να σου δημιουργήσει την τρέλα αυτή...

    ReplyDelete
  8. Εχεις απολυτο δικιο! Ο ερωτας ειναι αυτος που στην τελικη κινει τα νηματα! ;)

    ReplyDelete
  9. Επιτέλους δικαιώθηκα!!!!! ΓΙΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΣ

    ReplyDelete
  10. Χαχα! Αργα ή γρηγορα παντα επερχεται η δικαιωση! (Τουλαχιστον τις περισσοτερες φορες....) :P

    ReplyDelete