"Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ' την δούλεψή της."

Monday, 29 November 2010

Θελει μαγκια.



Αν θελει λεει!

Θελει μαγκια ρε παιδια για να ζησεις σ' αυτην τη ζωη οπως και να το κανουμε.
Η ζωη ειχα διαβασει καπου ειναι για τους θαρραλεους και απ' ο,τι βλεπω ετσι ειναι τα πραγματα.

Οσο απαισιοδοξο κι αν ακουγεται αυτο,οφειλουμε να κοιταμε την αληθεια καταματα και σ' αυτην την περιπτωση οχι μονο να την κοιταμε αλλα να φορεσουμε και γυαλια.

Απο που να ξεκινησω καλε ανθρωποι? Απο τις διαπροσωπικες μας σχεσεις, την εργασια, τις παρεες μας , το κοινωνικο συνολο στο οποιο εντασσομαστε?
Απο οπου και να κανω την αρχη παντα στο ιδιο συμπερασμα θα καταληξουμε.
Χρειαζεται μαγκια, κοτσια, αρ@@@@@ να το πω και ετσι.

Για να κατακτησεις οφειλεις να εχεις θαρρος για να βγεις να κυνηγησεις και πολλοι απο μας παρα το γεγονος οτι θελουν να αποκτησουν αυτο που ζητουν δεν εχουν ωστοσο και το αναλογο στομαχι για να αντεξουν τα εμποδια που θα εμφανιστουν. Ετσι, μετα απο λιγο τα παρατουν και αντε ξανα μανα στην ιδια μιζερια.

Δεν τους παρεξηγω.
Μην νομιζετε οτι εγω ειμαι ο τυπος του "γα@@ και δερνω" που ο,τι θελω το παιρνω και δε φοβαμαι τιποτα. Ανθρωποι ειμαστε ολοι αλλοι περισσοτερο γενναιοι και αλλοι λιγοτερο.
Μα τωρα τελευταια με τσιγκλαει ολο και περισσοτερο ο εγωισμος μου.
"Γιατι ρε κοπελα μου να κανεις πισω εσυ για να το παρει ο αλλος?" λεει σιγανα μα αρκετα καθαρα μια φωνουλα μεσα στο κεφαλακι μου.

Θες το παλικαρι/κοπελια? Αντε καλε μου ανθρωπε και πες του/της το. Ετσι απλα και ευθεως. Μη φοβασαι, γιατι στην τελικη οτι σ' αρεσει του λες οχι οτι ειναι καμπουρης. :P

Ακομα και στην εργασια τυχαινει να εισαι ετοιμος να ακουσεις το πολυποθυτο "Προσλαμβανεστε!" και πανω στην ωρα εμφανιζεται ενας αλλος που στην κανει μπαμπεσικα και εσυ.... οξω απ'την πορτα.

Αυτα δεν τα λεω μονο σε σας, αλλα και στον εαυτο μου που δεν νοει να καταλαβει παρα μονο τωρα τελευταια οτι αν δε δειξεις δοντια, δεν προχωρας. Με το σταυρο στο χερι δυσκολα πορευεσαι.
Δεν εννοω φυσικα να υιοθετησουμε ανομα μεσα απλα να δωσουμε ενα δυναμικο παρον. Ειμαστε εκει και θα πολεμησουμε φιλαρακο γι' αυτο που λαχταρα η καρδουλα μας.

Θαρρος φιλοι μου.. Αυτο ειναι που εκλειπει στις μερες μας. Ο φοβος εχει τρυπωσει μεσα μας και μας τρωει μερα με τη μερα σαν σαρακι.Φοβιες που ειτε τις εκκολαπτουμε εμεις ειτε μας τις εμφυσουν "οι απο πανω" για να κανουμε μοκο, αναποφευκτα εισχωρουν στον χαρακτηρα μας και μας κανουν στο τελος να φοβομαστε να ζουμε.
Αλλα τι ειπαμε? Αν δεν το κανουμε εμεις θα το κανει καποιος αλλος πιο μαγκας και εμεις θα μεινουμε με το αγγουρι.. :P

Αρα, ας παρουμε ολοι πρωτοβουλιες και ας αδραξουμε τη μερα με καθε τιμημα! (Carpe diem που λενε και οι παλαι ποτε φιλοι μας Λατινοι.)

Φιλιαααα xx

Enjoy κομματαρα!

7 comments:

  1. Υπογραφω............
    με μαγκιά υποστηρίζοντας και τη φραση του Κοέλο:

    Ο Θεός είανι ο Θεός των τολμηρών...

    {αν τελικά υπάρχει - προσθέτω με πρωτοβουλία μου!...}

    Και τη μεγαλυτερη μαγκιά την απαιτεί ο Ερωτας...

    Εκεινος σε κανει Ενεργο Επαναστατη ακομη κι αν εχεις καταντήσιε στρατιώτης του καναπε...

    ο Ερωτας σε βγαζει στο Δρομο....να ΔΙεκδικήσεις μία Θεση Πανοραμική κάτω από το Εναστρο Συμπαν!!!!..


    φιλια.... μάγκικα...

    ReplyDelete
  2. Καταπληκτικο! :)

    Ανταποδιδω με φιλια.. μαγκικα κι εγω!

    ReplyDelete
  3. συμφωνώ σε όλα. :)

    η ευτυχία είναι για τους τολμηρούς. οι άλλοι ας κάτσουν να βλέπουν.

    ReplyDelete
  4. Οπως τα λες ειναι Αγανακτισμενη μου Εφηβη! :)

    ReplyDelete
  5. Και να μην ξεχάσουμε το γνωστό σε όλους ρητό "Ο τολμόν νικά" :P

    ReplyDelete
  6. Ετσι ειναι! Ο τολμων και ο επιμενων νικουν στην τελικη!

    ReplyDelete
  7. Με την μόνη διαφορά ότι ο δικός μου γράφεται με όμικρον αντί του ωμέγα... :P

    ReplyDelete