"Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ' την δούλεψή της."

Thursday, 4 November 2010

Μoody..

Γινεται να ζεις περιοδους αμεριστης ευτυχιας και μεσα σε λιγες μερες να πεφτεις σε μια αβυσσο χιλιαδων μετρων?
Φυσικα και γινεται, για τη δικη μου ζωη μιλαμε.

Δε λεω,ολοι αντιμετωπιζουν τα προβληματα τους καθε μερα και δινουν το δικο τους αγωνα. Το ιδιο κανω κι εγω.
Απλα μερικες φορες ειμαι που ειμαι στις "μουντες" μου οπως τις αποκαλω εγω,ερχεται κι αυτη η ρημαδοσταγονα που ξεχειλιζει το ποτηρι για να με βαλει οπως παντα ανα τακτα χρονικα διαστηματα στη διαδικασια του απολογισμου.
Δηλαδη οι γνωστες ερωταπαντησεις με τον εαυτο μου τυπου:
Εισαι ευτυχισμενη μεχρι τωρα?
Τι εχεις προσφερει?
Τι σου εχουν προσφερει?
Πως βλεπεις το μελλον? κτλ..

Οι απαντησεις δεν ειναι και πολυ ενθαρρυντικες τις περισσοτερες φορες.

Αυτο δεν σημαινει οτι εγκαταλειπω απλα χρειαζεται λιγος χρονος μεχρι κατι καλο να συμβει και να μου δωσει λιγη αισιοδοξια.Μεχρι τοτε κυριαρχει η φαση:
"Μη μου τους κυκλους ταραττε.." :P

Δε μπαινω καν στον κοπο να σας αναφερω αναλυτικα τα προβληματα που με απασχολουν γιατι 10 σελιδες αναρτησεων δε θα φτασουν.Αφηστε, που θα πιαστει και το χερι μου.. :P

Θελω ομως να πω οτι τα προβληματα ειναι στη φυση τους να λυνονται απλα διαφερει καθε φορα το μεγεθος της αναποδιας και ως εκ τουτου και η διαρκεια που απαιτειται για να την ξεπερασει κανεις.

Το να κλειστει καποιος στον εαυτο του για καποιο διαστημα μακρια απο ολους κι απ' ολα θεωρειται απο πολλους ως κατι αρνητικο.

Απεναντιας!

Εμενα προσωπικα με βοηθα πολυ το να κατεβασω για λιγο "τα ρολα" και να κατσω λιγο να τα πω με τον εαυτο μου.Μου κανει καλο γιατι απομακρυνομαι απο τον εξωτερικο "θορυβο" και εχω ετσι την δυνατοτητα να βαλω τις σκεψεις μου σε μια σειρα ουτως ωστε να ηρεμησω ψυχικα και να μπορεσω να αντιμετωπισω αυτο που εγινε.

Βεβαια,οι φασεις αυτες,της προσωπικης και οικειοθελους απομονωσης δηλαδη,απαιτουν και δοσεις αισιοδοξιας γιατι αλλιως θα μας σαλεψει.

Κλεινοντας θελω να παροτρυνω τον καθενα σας να παρει λιγο χρονο off. Να ερθει σε επαφη με το "μεσα" του και να καταγραψει τις αναγκες του.Αλλωστε, οπως πιστευω, ο μονος που θα ειναι για παντα στο πλευρο μας και δε θα μας εγκαταλειψει ποτε ειναι ο ιδιος μας ο εαυτος, οποτε νομιζω οτι οφειλουμε να του ανταποδιδουμε που και που.

xx φιλια!

4 comments:

  1. aisiodo3iaaaaaaaaaaaaaaa k kalh dia8esh na uparxei k oi an8rwpoi p se agapoun pragmaika 8a einai ekei ;) <3 arkei na skeftesai 8etika! k ola ma ola 8a ftia3ouuuun :) <3

    ReplyDelete
  2. Εχεις δικιο. Η αισιοδοξια ειναι το κλειδι! :)

    ReplyDelete
  3. Και μην ξεχάσεις ποτέ ότι υπάρχουν άνθρωποι που σ' αγαπούν περισσότερο από ότι νομίζεις και είναι πάντα εκεί, ακόμη κι αν δεν τους βλέπεις, ακόμη κι αν δεν το πιστεύεις. ;)

    ReplyDelete
  4. ΜarMar ποσο δικιο εχεις. Αυτο σε κραταει στις δυσκολες στιγμες. Να ξερεις οτι εχεις καπου να στηριχτεις.. :)

    ReplyDelete