"Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ' την δούλεψή της."

Saturday, 4 December 2010

Χτιζοντας καστρα στην αμμο.


Εσωτερικες διερευνησεις....


Και να που οταν χτιζεις καστρα στην αμμο,οσο κοπο κι αν εχεις βαλει, αυτα θα πεσουν και θα σωριαστουν τοσο ανελεητα μπροστα στα ματια σου.

Ισως το τραβαει και ο οργανισμος μας βεβαια που παμε και υψωνουμε παλατια στην ακροθαλασσια, αλλα αυτο ειναι που μας σωνει στην πορεια.
Μεσα απο αυτο ζουμε....
γιατι στην τελικη ολα ειναι κυκλος.

Ξεκιναμε με ενα ονειρο καλοκαιρινο και πανω σ'αυτο στηριζουμε τις κινησεις μας, την συμπεριφορα μας, τις ελπιδες μας και ολα μας τα θελω. Το ονειρο εκτυλισσεται σταθερα χωρις να μας ρωταει ενω εμεις καθομαστε αναπαυτικα στην πολυθρονα και βλεπουμε το sequel.
Κι οταν πλεον φτασει η στιγμη να πεσει τοτε αρχιζει το κορομηλο. Και δωστου κατηγοριες προς εμας και τη ροπη μας στα λαθη, στις μαλακιες κτλ  και να τα χαρτομαντηλα και να τα ποτα και παει λεγοντας,ωσπου μια ωραια πρωια στεκομαστε παλι στα ποδια μας για να ξεκινησουμε να ριχνουμε το μπετον σε καινουρια αμμοχτιστα καστρα.

Μηπως ομως αυτο δεν ειναι η ζωη? Ενα συνεχες σκαμπανεβασμα? Ενα τρενακι του λουνα παρκ που τη μια παει πανω και την αλλη κατω.

Βεβαια ενω σ'αλλους φερνει ναυτια, αλλοι το διασκεδαζουν γιατι βαριουνται τη μονοτονια. Φανταστειτε ολα να ακολουθουσαν μια ευθεια,σταθερη γραμμη που ολα ειναι δεδομενα και νωθρα!
Τι φρικη ετσι?

Κι οταν το καλοκαιρι παλι θα ρθει, στη θαλασσα θα παω να χτισω το δικο μου καστρο. Και μολις αρχισει να νυχτωνει θα κατσω λιγο πιο περα να κοιτω το κυμα που θα το γκρεμιζει.

12 comments:

  1. Μόνο γι'αυτο χτίζω...
    για να βιωσω την Απωλεια...
    την καταστροφη..
    να μάθω να στεκομαι όρθια και μετά το σαρωτικό περασμα του κύματος ή του ανεμου...
    να εκπαιδεύσω μαζοχιστικά τον Εαυτό μου να κολυμπήσει ξανα στα Ίδια Βαθη ξεροντας πως οι φυσαλίδες που παλευουν να δημιουργησουν θαλασσιο τραγούδι, πάλι δε θ'ακουστούν με τη μουσικότητα που τους χαρίζει η Αναγκη μου για συγκινήσεις και για επιβίωση...

    κι ομως τόσα χρόνια εδω.....
    στην ίδια παραλια..
    στο Νησακι της Δημοσιας Απομόνωσής μου....

    φιλια.... πυργακια ανθεκτικα...

    ReplyDelete
  2. Έχω ένα οικοπεδάκι δίπλα στην θάλασσα...Να στο δώσω με αντιπαροχή να χτίσεις εκεί;;; :P

    ReplyDelete
  3. Χαχα ποσα τετραγωνικα? Να δω αν βγαινω xD

    ReplyDelete
  4. Ε είναι μπόλικα...Πολλά κιλά τετραγωνικά!!!!!Αλλά έχει και ωραία θέα...Από τα βάθη της ανατολής έρχονται να μου το ζητήσουν δεσποινίς...

    ReplyDelete
  5. Τοτε το θελω αμεσως!! Κανονιζουμε τα γραφειοκρατικα και το παιρνω!! :D

    ReplyDelete
  6. Άστο άμα περιμένεις τα γραφειοκρατικά την κάτσαμε...Σου δίνω το κλειδί και κάνε ότι θες.στα ηλεκτρολογικά φώναξε με!!! :P

    ReplyDelete
  7. Σωστα γιατι με τα γραφειοκρατικα με βλεπω να μπαινω στο σπιτι οταν θα παιρνω συνταξη και τωρα που αυξανονται και τα ορια ηλικιας την εκατσα! :P

    ReplyDelete
  8. Ποιά σύνταξη?Αφού ούτε δουλειά δε θα έχεις!!!
    Από συσσίτιο σε συσσίτιο σε βλέπω... :P
    Και εκεί ακόμη θα μπλέξεις γραφιοκρατικά!

    ReplyDelete
  9. Χαχαχαχα! Σωστοοοος!

    ReplyDelete
  10. Το ξέρω!!!!
    (το τσέλω!!!!) <--- σε μετάφραση

    ReplyDelete