"Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ' την δούλεψή της."

Saturday, 11 June 2011

Ειναι γλυκια η αμαρτια.


"Είμαι περισσότερο αμαρτωλός απ’ την ίδια την αμαρτία. "

William Shakespeare


Το αρχεγονο μηλο, εναρκτηριος σταθμος ή η αφορμη για να ελευθερωθει μεσα απο τη φυση του ανθρωπου το θεριο της αμαρτιας ετοιμο να καψει τους ελευθερωτες του σε μια πυρινη θαλασσα στεναγμων και τυψεων?
Ποιος μπορει να κατηγορησει την Ευα που εφαγε το μηλο?
Ουδεις!
Σε αντιθεση, με τον Αδαμ ειχε το "γνωθι σ'αυτον" να ενδωσει στην περιεργεια της για το  "αγνωστο " και αυτο αθωωνει την ιδια την ανομη πραξη, ο σκοπος αλλωστε αγιαζει τα μεσα.
Η αβουλια,ωστοσο, δεν συγχωρειται , αλλα επωμιζεται το στιγμα της αμαρτιας πιο εντονα κι ειναι για τους αποδεκτες πιο εξοντωτικο.
Αμαρτια θα πει οτι αμαρτανω για κατι που ποθω με λαχταρα ,που υπερβαινει τον ιδιο μου τον εαυτο κι οχι ακολουθω αβουλα και βουβα το συρμο κατι που δεν λεγεται αμαρτια αλλα ηλιθιοτητα.

Τι μας οδηγει ομως στην αμαρτια? Σιγουρα οχι καποιος πονηρος οφις αλλα ο,τι αντιτιθεται τοσο σε εμας οσο και στις αρχες μας.
Το απαγορευμενο παντα καλει σαν Σειρηνα τοσο τους υποστηρικτες του οσο και τους εναντιωτες και πολλες φορες ειναι πιο γλυκο για οσους το μαχονται σθεναρα γιατι η ηθικη πτωση εξαλειφεται απο την ικανοποιηση σε συνδυασμο με την αισθηση του "κρυφου", αυτου του συστατικου που συμβαλλει στο να διατηρηθει αμειωτο το ενδιαφερον για το αντικειμενο του ποθου. Τα λιγα λεπτα επαφης εξυψωνουν και δινουν την αισθηση της αναπτερωσης. Βεβαια η μαγικη στιγμη αυτη κραταει ελαχιστα κι ετσι η προσμονη φουντωνει συνεχως μεχρι την επομενη φορα.
Αρα η ελλειψη εντεινει την επιθυμια κι ο πειρασμος γινεται ολο και πιο βασανιστικα δυσκολος να αποφευχθει.
Κι ο πειρασμος διαφορετικος καθε φορα για τον καθενα. Παιρνει καθημερινα διαφορετικες μορφες, αλλες φορες ανθρωπου κι αλλες αψυχων και υλικων που παρ'ολα αυτα δεν παυουν να φερουν πανω τους της σφραγιδα της επικειμενης ρηξης του "εγω" με το "εγω".
Οταν ο πειρασμος συναντησει το παθος, τοτε ειναι σχεδον αδυνατο να αντισταθεις γιατι ο καρπος τους ειναι η πιο δυνατη ελξη στον επιγειο κοσμο, μια ελξη τοσο δυνατη που τραβαει ολο το "ειναι" σε μια απυθμενη αβυσσο.
Και πως, λοιπον, αντιστεκεσαι στον πανουργο πειρασμο?
Ισως η ερωτηση θα πρεπε να ειναι γιατι να αντισταθεις?
Γιατι να μην ενδωσεις σε ενα παθος που σου καιει τα σωθικα και που η μονη λυτρωση ειναι η επαφη με το αντικειμενο που στριφογυρναει μες στο μυαλο, λαγνεια και παθος ολα μαζι μπερδεμενα σε ενα παιχνιδι. Παιχνιδι ανομιας και Ερινυων το ονομαζω εγω.Γιατι τις ωρες που καθεσαι μονος σπιτι και σκεφτεσαι τον Ποθο σου δεν εισαι μονος σου. Σε καθε σκεψη που κανεις εμφανιζονται εκεινες με τα γαμψα νυχια τους και σε κυνηγουν, καραδοκουν στην γωνια να σε αρπαξουν και να σε ξεσκισουν.
Μα στην τελικη, ισως αμαρτια ειναι οταν δεν ενδιδεις σε αυτο που θες πιο πολυ, γιατι τοτε διαπραττεις εγκλημα οχι συμφωνα με το πρωτοκολλο των αρχων και των εθιμων, αλλα εναντιον του ιδιου σου του εαυτου και ειναι αυτος ο μεγας κριτης που θα λογοδοτησεις μια μερα για οσα του στερησες ανηλεως.

2 comments:

  1. Ομολογώ πως εντυπωσιάστηκα με το κείμενο σου αυτό. Δεν έχει να κάνει με το τι έγραψες αλλά με το πως το σκέφτηκες εσύ...
    Όπως μας ερμηνεύει και η Αρλέτα, αν θες να αγιάσεις πρέπει να αμαρτήσεις. Εσύ νοιώθεις τον περιασμό;

    ReplyDelete
  2. Πολύ όμορφη γραφή…

    Υπάρχουν πολλών ειδών αμαρτίες, αλλά η πράξη από μόνη της δεν είναι αμαρτία. Εμείς την καθορίζουμε και της δίνουμε μια ταμπέλα…, σαν λάθος. Πολλές φορές δεν εξετάζουμε γιατί έγινε, αλλά κοιτάζουμε, πόσο μας επηρέασε και αν είναι «λάθος» για την ηθική μας.
    Ποτέ δεν σκεφτόμαστε ότι αυτό που θεωρούμε λάθος για τον άλλο, μπορεί να είναι καθημερινός τρόπος ζωής και τροφή ύπαρξης γι’ αυτόν.
    Ποτέ δεν μας ενδιέφερε η σκέψη του διπλανού μας, σαν σκέψη… αλλά: Τα θέλω σου θα γίνουν θέλω μου και η σκέψη σου, υποχείριο του πάθους σου…
    Η κατωτερότητα του άλλου είναι το σκαλί της δικιάς μας ανωτερότητας, έστω κι’ αν είναι ένα ψεύτικο είδωλο. Και το πετυχαίνουμε όλο αυτό, φτάνει τα πάθη του να γίνουν εχθρός του.

    Μπράβο για την επιλογή της μουσικής. Ειδικά των Crimson Glory & WASP, είναι κομματάρες.

    ReplyDelete