"Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ' την δούλεψή της."

Friday, 4 May 2012

Πυρετός και παρελκόμενα.

Βράζει η Αθήνα τα τελευταία εικοσιτετράωρα όχι μόνο από τον προεκλογικό πυρετό, αλλά και από τον πυρετό που προξένησε η ανακάλυψη 11 ιερόδουλων θετικών στον ιό HIV, ή αλλιώς το γνωστό σε όλους μας AIDS, έπειτα από εξόρμηση τηςελληνικής αστυνομίας στο κέντρο. ΣΟΚ, ΕΙΔΗΣΗ-ΒΟΜΒΑ και όλα τα συναφή παρέλασαν από τις λεζάντες στα δελτία ειδήσεων, εφημερίδων κτλ αναστατώνοντας χιλιάδες άνδρες κάθε ηλικίας που έβρισκαν ικανοποίηση στα λημέρια του αγοραίου έρωτα. Δάφνες ρε παιδιά, φέρτε δάφνες για να στεφανώσουμε την Αστυνομία που μας έσωσε! Μόνο που η αστυνομία άργησε λίγο (να, τοσουλάκι) να αποφασίσει να “μπουκάρει” μέσα στους εκατοντάδες παράνομους οίκους ανοχής που ανθίζει κάθε λογής αφροδίσιο. Τι ενεργοποίησε αυτή την επιχείρηση σκούπα τώρα κι όχι κανά δίμηνο πριν; Μήπως η ανάγκη ενός σκανδάλου να κρατάει παρεούλα στο σκάνδαλο Τσοχατζόπουλου για να αποπροσανατολίσουν την προσοχή μας εν όψει εκλογών; Βούηξαν τα τηλεκουτιά από τον Άκη και την “βλαχάρα” του (τα πνευματικά δικαιώματα του χαρακτηρισμού ανήκουν στους περαστικούς της Ευελπίδων) σε μια προσπάθεια να τρίξουν τα κόκκαλα του Σόλωνα και των συγχρόνων του στο φαινομενικά ελληνικό Κράτος Δικαίου. Τώρα όσον αφορά τις ιερόδουλες εδώ ταιριάζει το all time classic ουδέν κακόν αμιγές καλού. Να λέμε κι ευχαριστώ που χάρει εντυπώσεων αναδείχθηκε η σαπίλα στη νυχτερινή Αθήνα για ακόμη μια φορά. Διότι δε θα δεχθώ ποτέ ότι το Κράτος και η αστυνομία κατά συνέπεια θέλει αλλά δεν μπορεί μέσω μίας συντονισμένης και οργανωμένης εκστρατείας να εισβάλει στον κόσμο της νύχτας και να επιβληθεί τόσο σε εμπόρους ναρκωτικών, σωματέμπορους και κάθε λογής εγκληματικό καρύδι που αλωνίζει στα πεζοδρόμια έτοιμος να επιτεθεί ακόμα και σε ένα παιδί για 10€.
Θα μου επιτρέψετε όμως αγαπητοί μου να σταματήσω σε αυτό το σημείο γιατί είμαστε έτοιμοι να εισχωρήσουμε σε πιο πολύπλοκους χώρους όπως για παράδειγμα πελατειακές σχέσεις, συμφέροντα που εμποδίζουν το Ορθό και Σώφρον και ούτω καθεξής. Πίσω από την επιφανειακά “παγκάλη” Αθήνα κρύβεται η πιο αποκρουστική εικόνα, οι συκοφάντες όπως είχε δηλώσει άλλωστε κι ο Αριστοτέλης. Η διαχρονικότητα μοιάζει ως η πιο κατάλληλη λέξη να περιγράψει αυτήν την κατάσταση, αφού οι αρχαίοι συκοφάντες έδωσαν περήφανα τη θέση τους στους σημερινούς εκπροσώπους της Κράτους που συνδέονται με ξέπλυμα μαύρου χρήματος, λαδώματα, εμπλοκή στον κόσμο της νύχτας κτλ.
Καθώς έβλεπα, λοιπόν, τα πρόσωπα των οροθετικών αυτών γυναικών με τα στοιχεία τους δίπλα στις φωτογραφίες σε τηλεόραση και Διαδίκτυο κάτι επισκίασε τις σκέψεις μου ως προς το θέμα και τις κατεύθυνε σε ένα κοντινό μονοπάτι. Γιατί να βομβαρδίζεται ολόκληρος ο Τύπος σε διάστημα δύο ημερών με 11 ονόματα ιερόδουλων με AIDS και να μην γίνεται το ίδιο σε περιπτώσεις πολιτικών; Για να μην παρεξηγηθώ, φυσικά και οι Αρχές έπραξαν σωστά και έδωσαν τα ονόματα στη δημοσιότητα αποτρέποντας τον κίνδυνο μολύνσεων από την ασθένεια, για να προστατευτεί ο κατακαημένος Έλληνας που τόσο καιρό βολοδέρνει σε Φυλή και Βάθη αναψοκοκκινισμένος να κατεβάσει τα παντελόνια και να φροντίσει να κάνει τις κατάλληλες εξετάσεις.
Παρ' όλα αυτά σε θέματα πολιτικών σκανδάλων ο χρόνος ευαισθητοποίησης και κοινωνικού στιγματισμού ποικίλλει από χρόνια έως και ποτέ. Χρειάστηκε ένας μήνας ψιθύρων αν θυμάστε καλά για να αποκαλυφθεί ότι ο αντρούλης της Ντόρας μετακίνησε ένα εκατομμύριο ευρώ σε ελβετική τράπεζα χωρίς να δηλωθεί τίποτα. Πάνω από μία δεκαετία παρέμειναν κλειστά τα στόματα που γνώριζαν για τις μπίζνες του Άκη και η λίστα δεν έχει τέλος. Σε τι υπερτερεί ένας πολιτικός που έχει αφαιμάξει κρατικές δαπάνες για να χτίσει πολυτελείς μεζονέτες, που έχει κάνει τους πιο λανθασμένους χειρισμούς εξουσίας οδηγώντας ένα λαό στη χρεοκοπία -ουσιαστικά κάτω από το όριο της φτώχειας- από μία “εταίρα” που σκορπάει AIDS την κοινωνία;
Πολλές οι υποθέσεις σκανδάλων που έφτασαν στα αυτιά μας αλλά πολύ περισσότερες αυτές που ούτε έφτασαν ούτε πρόκειται εξαιτίας συγκαλύψεων. Ο πολιτικός χώρος βρίθει καταχρήσεων και χρηματισμού ευπατρίδων που ποτέ δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Για μένα ένας δολοφόνος ισούται με έναν πολιτικά ανεύθυνο εκμεταλλευτή που σιγά-σιγά “παίρνει” τις ζωές ενός ολόκληρου έθνους και τις ρίχνει στο γκρεμό και οφείλει να αντιμετωπίζεται ως εγκληματική φιγούρα κι όχι ως εθνοπατέρας.

No comments:

Post a Comment