"Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ' την δούλεψή της."

Thursday, 24 May 2012

Κοιτάω το δρόμο καθώς οδηγάς. Στο μυαλό μου χίλιες δυο βρισιές να σου πετάξω κατάμουτρα. Τα κατάφερες να με νευριάσεις πάλι. Μα η αλήθεια είναι ότι δεν έκανες κάτι. Τυχαία αφορμή που με πονά, αλλά πόσο τυχαία όταν παγιδευμένη σε ένα αυτοτιμωρητικό φαύλο κύκλο, ξύνω πληγές μέχρι να ματώσουν;
Ε και; Τώρα σ' αγκαλιάζω όμως! Σςςςς παίζει το τραγούδι μας τώρα.... Και μου πες φως μου, μη φύγεις φως μου.... Κι έμεινα εδω....
Μα όχι, δεν είμαι τρελή, ίσως απλά χαρακτηρίζομαι από μεταβαλλόμενες διακυμάνσεις διάθεσης.
Έλα τώρα μη γελάς!

-Μίλα μου για την αγάπη.
-Η αγάπη....

Γιατί απορείς με τις τελίτσες; Τι άλλο να πω; Μόνο η σιωπή μέχρι τώρα περιγράφει την Αγάπη με τις πιο όμορφες και γλυκιές λέξεις που έχει ακούσει ποτέ αυτί ανθρώπου.. Άσ' τα λεξικά και τους ορισμούς. Εγώ σου μιλώ για επιβλητική σιγή που πέφτει σαν ταφόπλακα πάνω στις ανάσες, καθώς απλώνεται μες στο χώρο και διαπερνά δέρμα και κόκκαλα, λούζοντας ιδρώτα το σώμα, να εγώ έκλαψα πάλι από.... φόβο χτες βράδυ.

Φόβο μην ξυπνήσω μια μέρα και δεν δω το αυτοκινητό σου να με περιμένει κάτω από το σπίτι μου για το συνηθισμένο μας ραντεβού.
Ω, με συγχωρείς έχω γίνει πολύ ευαίσθητη τον τελευταίο καιρό, το ξέρω. Μη με παρεξηγείς ίσως φταίει η δειλία μου να σου πω τόσα γι' αυτό και τα γράφω τώρα στο λευκό χαρτί για να αδειάσουν την ψυχή μου και να γεμίσουν τούτη δω την κόλλα.
Σ' αγαπάω. Θα  γελάσουμε, θα κλάψουμε και θα τσακωθούμε κι άλλες φορές είναι βέβαιο. Ναι, ναι και μετά από 10-15 λεπτά θα γυρίσω δακρυσμένη να σου πω συγγνώμη κι ό,τι σημαίνεις το παν για μένα.
Μόνο υποσχέσου μου ότι δε θα βαρεθείς αυτή την κασσέτα. Ότι δε θα χαλάσει το κασσετόφωνο από τα χιλιοπαιξίματα. Σ' αγαπάω, αυτό δεν έχει σημασία; Ω, μη, μη σε παρακαλώ μην με κοιτάς έτσι. Εντάξει έχεις δίκιο. Θα προσπαθήσω αλλά ως εδώ μόνο αυτό μπορώ να σου εγγυηθώ.
Ώρα να σε καληνυχτίσω για απόψε θα μιλήσουμε αύριο.

Στάσου ξέχασα:
Μη βαρεθείς να μου τραγουδάς ποτέ.

No comments:

Post a Comment