"Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ' την δούλεψή της."

Monday, 16 March 2015

Καλό ταξίδι φίλε μας....

Νεκρός βρέθηκε ο Βαγγέλης...

Μπράβο Ελλάδα που γεννοβολάς τέτοιους «άξιους παλικαράδες», που τραμπουκίζουν τους αδύναμους για να μετρήσει παραπάνω το αντριλίκι τους. Μπράβο μας που στα πρώτα δείγματα τέτοιου είδους ανθρώπων κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά και κάπως έτσι, πέφτει σιωπή για να καλύψει τη βρωμιά, τη σαπίλα, την απαξίωση του ανθρώπου.
Μια απαξίωση που μας στοιχειώνει, γιατί ποτέ δε μάθαμε να σεβόμαστε το διαφορετικό, όποιο κι αν είναι αυτό. Γιατί μας εξιτάρει να ισοπεδώνουμε το αλλιώτικο, αυτό που απλώς διαφέρει από εμάς. Γιατί στην τελική δεν μάθαμε ποτέ να είμαστε άνθρωποι.
Μάθαμε να βαφτίζουμε ανώμαλο και άρρωστο ό,τι δεν μας αρέσει, ό,τι τα μικρονοϊκά μυαλά μας δεν μπορούν να καταλάβουν. Καιρός λοιπόν να μάθουμε να συνυπάρχουμε αρμονικά, να κατανοήσουμε πως ο καθένας μας είναι ίσος με τον άλλον ανεξαρτήτως των διαχωρισμών που συναντάμε κάθε μέρα. Επειδή πολύ απλά καμία ουσία δεν έχουν αυτοί οι ξιπασμένοι διαχωρισμοί. Δεν μετράει το χρώμα, η εθνικότητα, η προτίμηση στον έρωτα.... Μετράει τι κρύβει η ψυχή μας, αν κρύβει φως ή σκοτάδι. Και είναι πολλές οι ψυχές που κρύβουν σκοτάδι στις μέρες μας. Πολλοί αυτοί που προσπαθούν να καταπιέσουν το φως στις ψυχές αυτών που το έχουν. Είναι κάτι που συμβαίνει από τότε που ξεκινά η ιστορία του ανθρώπου. Γιατί έτσι, χτίστηκαν τα θεμέλια των «υγιών» κοινωνιών μας πάνω στον εξευτελισμό ανθρώπων που υπέμεναν καρτερικά και δεν μιλούσαν.
Και μαζί με αυτούς δεν μιλάμε κι εμείς. Κι πάνω σε αυτή την ανοχή πατάνε οι απανταχού ψευτόμαγκες και συνεχίζουν τα καψόνια και την ψυχολογική βία. Μιλήστε. Ο κόσμος που τόσο ποθούμε να αλλαξει, θα αλλάξει όταν αρχίζουμε ν' αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι. Όταν θα δείξουμε την ανθρωπιά μας. Ανοχή σημαίνει συνενοχή κι η εθελοτυφλία είναι κι αυτή συμμετοχή στο «έγκλημα».

Λυπάμαι πολύ για το νησί μου.... Κάποτε ήξερα πως η Κρήτη γένναγε λεβέντες κι όχι φονιάδες...

No comments:

Post a Comment